Kunstkring de Meent
vrijdag 30 oktober
Gedicht n.a.v. mijn deelname aan de expositie op 24 en 25 okt. 2009.
Winnen van Parkinson, dat is kunst, maar dat doe je nooit
Mijn binnenste buiten, dat is kunst
Gevoelens in vorm en kleur, dat is kunst
Anderen laten genieten, dat is ook een kunst
Vermoeid maar voldaan
De ervaringen flitsen door mijn hoofd
Evalueren, slapen kan ik toch niet
Mijn spieren gaan nog wel even door
Ik hoor zeggen een aanvulling
En die felle kleuren
Het spreekt velen aan
Uiten gevoelens, een teken van ons bestaan
Kracht, energie, beweging, dit impulsief
Bronnen vanuit je binnenste, vastgelegd op doek
Emoties komen boven
Tranen maken natte ogen, maar die schijnen door
De eerste expositie, dit had ik alleen nooit gered
Nelly, was gelukkig regelmatig aan zet
Contacten werden gelegd, ik voel me thuis
Een volgende keer probeer ik het weer
Huub